Achtjarige Laura zat op de achterbank toen het ongeluk
gebeurde, naast haar kleine broertje. Mama zat voorin
en gilde heel hard, terwijl papa probeerde te remmen en
bij te sturen. Gelukkig kwamen zij er alle vier goed
af, niemand raakte gewond. De bestuurder van de andere
auto werd eruit geslingerd en lag midden op straat met
bloed om zijn hoofd. Hij heeft het ongeluk helaas niet
overleefd. Laura is met de schrik vrijgekomen, maar die
schrik valt beslist niet mee. Ze heeft er nu, een half
jaar later nog steeds last van. ’s Nacht droomt
ze van de klap en van de man op straat en het bloed om
hem heen. Bovendien durft ze eigenlijk nog steeds niet
goed in de auto te zitten en wordt ze wagenziek terwijl
dat voor het ongeluk nooit zo was. Moeder komt dan ook
hulp zoeken voor Laura want, “Zo kan het echt
niet langer”. Wel aarzelt ze over therapie want,
zo denkt moeder, herbeleven zal voor Laura heel
moeilijk en pijnlijk zijn en ze denkt eigenlijk ook wel
dat het een lange weg zal worden voor haar dochter zich
weer een beetje vrij van angst kan voelen en lekker zal
slapen.
Tijdens een eerste gesprek kan ik moeder vertellen dat
van herbeleving geen sprake hoeft te zijn en van een
langdurig traject ook niet. Laura zal enkele afspraken
krijgen voor behandeling met EMDR. Er zal haar daarbij
gevraagd worden om op hoofdlijnen te vertellen wat er
gebeurd is en naar plaatjes in haar hoofd die ze als
erg vervelend ervaart. Vervolgens zal ze zich op een
van die plaatjes concentreren, terwijl ze door een
koptelefoon op haar hoofd piepjes hoort, beurtelings in
haar rechter en haar linker oor. Door op deze wijze
haar hersenen te stimuleren wordt verwerking op gang
gebracht, waardoor de emotionele lading van het nare
plaatje verdwijnt. Laura zal zich de gebeurtenis met
bijbehorende beelden nog wel herinneren, maar ze zal er
niet meer angstig en overstuur op reageren en dus weer
rustig kunnen slapen en gewoon in een auto durven
stappen.
|
|
Behalve voor het
verwerken van schokkende beelden als die van een ernstig
ongeluk, kan EMDR ook heel succesvol worden toegepast op
de verwerking van andere nare gebeurtenissen. Zo is
faalangst veelal ontstaan vanuit een eerste faalervaring
die sterk indruk gemaakt heeft en ook aan hyperventilatie
ligt regelmatig een eerste ervaring ten grondslag die het
probleem verhevigt en in stand houdt. Pestervaringen, ook
die uit het verleden, zijn met deze techniek goed te
behandelen. Nare gebeurtenissen die als een soort filmpje
in het hoofd kunnen worden afgespeeld zijn op deze wijze
van hun lading, hun “naarheid”te ontdoen,
zodat ze niet of nauwelijks meer van invloed zijn op de
angst met bijbehorende vermijding van situatie die
ontstaan is.
Er zijn al aardig wat psychologen en psychotherapeuten
die zich middels bijscholing deze wijze van behandelen
hebben eigen gemaakt. Sommige therapeuten zijn daarbij
speciaal opgeleid om de techniek toe te passen bij
kinderen. Laura heeft in vier behandelingen haar
nare plaatjes kunnen verwerken tot gewone herinneringen.
De eerste keer heeft ze het best spannend gevonden, maar
het viel haar na afloop reuze mee. Na de sessie was ze
moe, maar verder had ze nergens last van. Terugkomen voor
de volgende sessies liep dan ook soepel; Laura merkte
direct resultaat. Momenteel slaapt ze gelukkig weer
lekker en…in de auto zitten gaat steeds
makkelijker.
Gerien van der Stam
GZ-Psycholoog (NIP)
|
